Patricia Salazar kończyła właśnie ostatnią serię zdjęć na oknie sięgającym od podłogi do sufitu, gdy coś za nią odbiło światło — błysk złota tam, gdzie złoto nie powinno się znaleźć.

Na wypolerowanym mahoniowym biurku w gabinecie dyrektora leżała koperta tak elegancka, że ​​wyglądała wręcz prowokacyjnie, jakby rzucała wyzwanie całemu pomieszczeniu, by usprawiedliwić swoją obecność. Gruby papier. Wytłoczone litery. Pieczęć lakowa odciśnięta z dbałością.

Nie szeptał o możliwościach .

Szeptało niebezpieczeństwo .

Patricia wciąż wycierała szybę, udając, że nie zauważa, jak przyspieszył jej puls. Powtarzała sobie, że sobie coś wyobraża. Mówiła sobie, że ciekawość to luksus, na który jej nie stać. Jednak jej wzrok raz po raz powracał do tej koperty, pociągany cichą intuicją, której nie do końca ufała – przeczuciem, że życie czasami wystawia ludzi na próbę nie otwartymi drzwiami, ale starannie zamaskowanymi pułapkami.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.