„Lauren, twoje nazwisko było pierwotnym właścicielem. Przed ślubem to był osobny majątek” – przypomniała mi. „To ma znaczenie”.

„Dlaczego o tym wspominasz?” – zapytałem.

„Bo chcę, żebyś przestała myśleć jak dziewczyna, która chce tylko uszczęśliwić wszystkich” – powiedziała. „I zaczęła myśleć jak właścicielka tego domu”.

Zatrzymała się. „Jego rodzina jedzie na Maui w przyszłym tygodniu. Nie musisz tu siedzieć, podlewać ich roślin i czekać na kolejne polecenie”.

Tej nocy leżałam w łóżku, gapiąc się w sufit. Nolan napisał mi SMS-a, przypominając, żebym pozamykała drzwi i kupiła ładne pudełka na „pamiątki z Maui” dla jego mamy. Przeczytałam wiadomość i śmiałam się, aż znów popłynęły mi łzy.

To już koniec, szepnął głos we mnie. Naprawdę koniec.

Otwieranie drzwi, które trzymał zamknięte

Następnego ranka Renee pojawiła się w moich drzwiach z kawą i torbą ciastek.

„Czarna kawa, odrobina mleka owsianego, bez cukru i twój ulubiony croissant migdałowy” – powiedziała, podając mi wszystko, zanim zdążyłem zaprotestować. „A teraz siadaj. Powiedz mi dokładnie, co chcesz chronić, jeśli odejdziesz”.

Zamieszałam kawę. „Gdybym chciała rozwodu… jak mogłabym się zabezpieczyć?”

Oczy Renee rozbłysły – nie dlatego, że cieszyła się z mojego bólu, ale dlatego, że w końcu zadałam właściwe pytanie. „Najpierw ustalimy, co jest twoje. Dom jest ten duży. Mówiłaś, że rodzice zapłacili zaliczkę, a ty pokryłaś większość remontów, prawda?”

Skinąłem głową. „Wpłacili prawie wszystko. Zapłaciłem za jakieś siedemdziesiąt tysięcy dolarów z własnych oszczędności na ulepszenia. Jego rodzina dorzuciła trochę, a potem nalegała, żeby jego nazwisko widniało w dowodzie rejestracyjnym, żeby »nie wyglądał na darmozjada«. Zgodziłem się. Chciałem spokoju”.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.