Znalazłem więc ten dziwny kąt w moim korytarzu…

Tajemniczy Kącik

Kiedy kilka lat temu przeprowadziłem się do mojego domu z lat 40., zauważyłem w korytarzu ten dziwny kącik. Nie był zbyt głęboki, miał może około metra wysokości i wysokie, spiczaste zwieńczenie. Wpatrywałem się w niego przez całe pięć minut, myśląc: ×

Do czego to służy?

Był za mały na półkę, za nieporęczny na wazon (uwierzcie mi, próbowałem) i przez miesiące stał tam – pusty, nieużywany, kpiąc ze mnie.×

Ezoic
🧠 Chwila olśnienia

Pewnego dnia, zupełnie przypadkiem, natknąłem się na stary post na forum o zabytkowych domach. Oto i on – zdjęcie niemal identycznego kącika… z telefonem z tarczą w środku.

💡 Uderzyło mnie to jak grom z jasnego nieba: to był zabytkowy kącik telefoniczny!×

Ezoic

Zanim telefony mieściły się w kieszeniach, w większości domów był tylko jeden telefon – zazwyczaj umieszczony w centralnym punkcie korytarza. I zgadnijcie, gdzie mieszkała? Tak, w zabudowanym kąciku, takim jak ten.
☎️ Fragment codziennej historii

Te wnęki telefoniczne były w zasadzie oryginalnymi budkami telefonicznymi. Niektóre miały nawet wbudowane półki na książki adresowe, uchwyty na ołówki i małe lampki. Stanowiły domowe centrum komunikacji.

Ezoic

Nastolatki szeptały czułe słówka po godzinie policyjnej.
Mamy pisały listy zakupów, rozmawiając.
I wszyscy po kolei krzyczeli: „Powiedz im, że mnie nie ma!”.

Zobacz więcej na następnej stronie

Zobacz więcej na następnej stronie

v

💚 Moja metamorfoza w stylu vintage

Kiedy uświadomiłam sobie, co to jest, wiedziałam, że muszę mu się trochę odwdzięczyć.

Oczywiście pomyślałam o odnowieniu go i zamontowaniu prawdziwego telefonu z tarczą obrotową (te potrafią być drogie!). Zamiast tego znalazłam piękną replikę telefonu w kolorze miętowej zieleni, która idealnie pasowała do płytek w mojej kuchni. Kupiłam małą półkę z second-handu za 5 dolarów, dodałam notes ze sztucznej skóry i znalazłam na Etsy uroczy napis „Zadzwoń do mamy”.